Formalar ve Sürpriz Hediyeler Bu Yarışmada!

abi müthiş bir uygulama hele kartal sesi transfer olduğu zaman mükemmel emeği geçen herkese için teşekkürler abi inşallah forma kazanırın

Beşiktaş babamın elinden tuttuğu ilk maçta gözümde büyüyen bir efsaneydi. Yıllar geçti büyüdüm... ama içimdeki o siyah beyaz sevda hiç değişmedi. Bu forma benim için sadece bir kumaş değil, çocukluğumun, hayallerimin ve yüreğimin simgesi. O formayı sırtıma geçirirsem, sadece giyinmiş olmam.Beşiktaş’ı yüreğimde taşımış olurum. 🖤🦅🤍

Beşiktaşlı olmak istiyorsan ilk önce aklın olmalı, sonra kanın siyah beyaz olmalı.herkese nasip olmaz

Küçük bir çocukken başladı her şey… Siyah beyazın büyüsüne kapıldığım o gün, daha futbolun ne olduğunu tam anlamadan önceydi. Dedem anlattı bana, radyodan dinlediği maçları, unutulmaz zaferleri, İnönü Stadı’nın o büyülü atmosferini… “Oğlum,” dedi bir akşamüstü, “Beşiktaş sadece bir takım değil, o bir aile, bir sevda, bir yaşam biçimidir.” O sözler kafama kazındı. O yaşlarda siyah ve beyazın anlamı sadece iki renk değildi artık, bir inanç, bir umuttu. İlk kez maç izlemeye gittiğimde henüz 10 yaşındaydım. O kalabalığın içinde, binlerce insanın aynı tutkuyla bağırdığını görmek… Kalbim deli gibi atıyordu. O gün anladım: Beşiktaşlı olmak, yalnızca tribünde olmak değil, o sevdayı kalbinin en derinlerinde hissetmektir. Zaman geçti, yaşım büyüdü, Beşiktaş’ın inişli çıkışlı yollarında ben de büyüdüm. Kaybettik, bazen umudumuz kırıldı, ama asla vazgeçmedik. Çünkü Beşiktaş, yenildiğinde bile gururla ayağa kalkmaktır. “Dostlarım,” dedim kendime, “Bu sevda kolay kazanılmaz.” Okulda bazen farklı takımların taraftarları arasında çatışmalar yaşandı. Onlar anlamazdı; Beşiktaşlı olmak yalnızca futbol değil, onur, saygı ve vefadır. İlk aşkımı bile Beşiktaş’a benzetirdim: “Zor, bazen can yakan, ama vazgeçilmez.” Beşiktaş’la geçen yıllar, aileme, dostlarıma öğretti. O yalnızca bir forma değildi, bir kimlikti, bir yaşam tarzıydı. Her maç günü sokaklar başka bir şölendi; şarkılar, marşlar, gözlerde ışık. Kimi zaman hüzün kimi zaman sevinç… Ama hep birlikteydik. Yaşadığım şehirden başka bir yere taşındığımda, Beşiktaş sevgisi orada da kalbimdeydi. Yeni insanlar, yeni hayat… Ama forma hep yanımdaydı. Her zor anımda bana güç veren, umut veren o siyah-beyaz arma. Yıllar geçtikçe evlendim, çocuklarım oldu. Onlara anlatıyorum Beşiktaş’ı, dedemin anlattığı gibi: “Bu sadece bir takım değil, bu bir yürek işidir.” Ve oğlumun ilk maçını izlerken gördüm ki, o da artık aynı yolda, aynı sevdayla ilerliyor. Beşiktaşlı olmak, yalnızca kazanmak değil; kaybettiğinde de sevdayı, vefayı bırakmamaktır. Bazen düşersin ama sen kalkarsın. Bazen hüzünlenirsin ama umudunu kaybetmezsin. Şimdi geriye dönüp baktığımda, anlıyorum ki; Beşiktaşlı olmak, bir hayat boyu süren bir bağlılıktır. Bir formaya değil, bir ruha bağlanmaktır. Her şey siyah ve beyaz renklerle başlar ama kalpte binlerce renk açar. Ve ben o renklerin en güzelini taşıyorum içimde. Beşiktaşlı olmak, sonsuz bir sevdanın adı.

Beşiktaş bana babadan geçen ve bendende oğluma geçen dünyanın en büyük ve en cömert kulübü bu kulübü tutmak ve desteklemek bizim için çok büyük bir tutku iyi ki Beşiktaşliyim

"Bir takımı neden seversin renklerinden mi yoksa tarihinden mi benim sevdiğim takımda her ikiside çok yüce ve çok asil. Bu hayatta en çok mutlu olduğum,en çok değer verdiğim ve hayatım beşiktaştır 🖤🖤🤍🤍

son nefese kadar Beşiktaş🖤🤍 Mert sentürk 🦅

🖤🤍

ben doğuştan Beşiktaşlı değildim bir gun abım kansere yakalandı sonra daha cok ilerlemeye başladı ve vefat etti ve banada böyle bir miras kaldı ve bu mirasada sahip cıkıyorum ve aşırı koyuda BEŞİKTAŞLI oldum

Beşiktaş aşktır Beşiktaş şereftir Beşiktaş mutluluktur Beşiktaşı tutarsanız dik duruşu ögrenirsiniz iyik Beşiktaş var iyiki Beşiktaş lıyım

ben daha önce çekilişe katılmıştım ama şuan canlı yayın izleyemiyorum ve yorum da yapamıyorum tekrar çekilişe katılmak için yorum yapabilirsiniz yazıyo ama canlı yayın izlerken sorun yaşıyorum

Beşiktaşlılık , şampiyon olmamıza rağmen rakip takım ile aynı uçakta döndüğümüz için rakip takım rencide olmasın diye sevinmemektir 🦅

Beşiktaş bana babamdan miras ilerde çocuğuma bırakacağım en güzel hediyedir bu takımı ne bir şampiyonluk ne de bir kupa için sevdik ben takımın o şanlı armasına tutulmuştum son nefesimize kadar Beşiktaş

nişanlıydım Beşiktaş şampiyon oldu evlendim Beşiktaş şampiyon oldu çocuğum oldu şimdi 1.5 yaşında ve bu sene kongre üyesi oldum kartımı aldım inşallah çocuğumla ilk şampiyonluk bu sene olacak gece çalışıyorum her gece sizi izliyorum Bülent abi ilk videosundan beri hiç kaçırmam izliyorum inşallah bi gün kendisini yakından görürüm kongre üyeliğim kabul edilince çok sevindim çnkü Bülent abiyi yakından görme imkanım olcak inşllh 🖤🤍❤️🦅

Beşiktaş, kalbinde sadece başarıları değil, karakteri de taşıyanların takımıdır. Her galibiyeti onurlu bir mücadeleden, her yenilgisi dik duruşundan izler taşır. Taraftarıyla bir bütündür; sevdası koşulsuz, desteği sonsuzdur. Beşiktaşlı olmak, sadece maç günleri değil; hayatın her anında adaletin, cesaretin ve dürüstlüğün yanında olmaktır. Kartal gibi yüksekten uçar ama hiçbir zaman kibirlenmez. Beşiktaş, gönüllere taht kurmuş bir sevdanın adıdır.

Babamdan kalan Mirasdır Beşiktaş, sadece bir takım değil; kalbimin atış ritmi, siyahın hüzünle, beyazın umutla dans ettiği sonsuz bir sevda.

"Beşiktaş’ı anlatmak zordur; çünkü o bir sevda değil, bir ömür boyu süren yemin gibidir." 🖤🤍

Küçük bir çocukken başladı her şey. O zamanlar futbolun ne olduğunu tam bilmezdim; sadece mahallede arkadaşlarla top oynar, sokak aralarında koşuştururdum. Ama evimizde, dedemin anlattığı hikayelerle Beşiktaş’ın büyüsü yavaş yavaş içime işlemişti. Radyodan yükselen o cızırtılı sesler, kalabalık bir tribünün coşkusunu anlatan kelimeler… Dedem hep derdi ki: “Evlat, Beşiktaş sadece bir futbol takımı değil, o bir yaşam biçimi, yürekte taşıdığın bir sevdadır.” O sözler benim için bir tohum gibi toprağa düştü ve yavaş yavaş filizlendi. İlk maçımı hatırlıyorum; belki 10 yaşındaydım. Annemle babamla birlikte gittik İnönü Stadı’na. Siyah beyaz renklerle dolu o kalabalık, binlerce insanın aynı heyecanla tezahürat yapması, yüreklerde atan aynı ritim… O gün anladım ki Beşiktaşlı olmak sadece maçı izlemek değil, o kalabalığın parçası olmak, o anı paylaşmak demekti. O gün, hayatımın en büyük aşkı başladı. Zaman geçti, yaşlar büyüdü, ben de büyüdüm. Beşiktaş’ın inişli çıkışlı dönemlerinde de yanında oldum. Kaybettiğimizde kalbim kırıldı, ama hiç vazgeçmedim. Çünkü Beşiktaş’ta yürek var, cesaret var, vefa var. Bir kez sevdiysen, o sevda kolay kolay bitmez. Okulda bazen başka takımlara gönül vermiş arkadaşlarla tartışmalar yaşadım. Onlar siyah beyazı sadece renk olarak görürken, ben hayatımın anlamı olarak görüyordum. Onlara anlatamadım bir türlü; Beşiktaşlı olmak, sadece futbol değil, bir duruş, bir karakter meselesi. Hani derler ya, kolay kolay kopmaz o sevda, öyleydi işte benim için. Gençlik yıllarımda aşkımı bile Beşiktaş’a benzetirdim. Çünkü o sevda zordu; bazen hüzün verirdi, bazen gurur. Ama vazgeçilmezdi. İlk ayrılıkta bile “O benim için bir Beşiktaş maçından sonra yaşadığım hüzün gibi” derdim. Beşiktaş’la geçen yıllar boyunca öğrendim ki; bu sevda sadece maçlardan ibaret değilmiş. O, hayatın içinde her an var olan bir güçmüş. Kaybettiğinde bile insanı ayakta tutan, ayağa kaldıran bir inançmış. İnönü’nün taş duvarlarında yankılanan tezahüratlar, semtin dar sokaklarında fısıldanan dualar, aile sohbetlerinde paylaşılan anılar, hepsi bu sevdaya dair parçalardı. Her maç günü, mahallede başlayan şarkılar, mahalle bakkalından alınan o siyah beyaz atkı, hepsi Beşiktaş’a duyulan saygının ve sevginin göstergesiydi. Bir gün başka bir şehre taşındım. Yeni insanlar, yeni hayat, ama kalbimde Beşiktaş’ın siyah beyazı hep yanımdaydı. Zor zamanlar geçirdim; yeni dostluklar kurdum, ama ne zaman sıkıntıya düşsem, elimi attım o eski atkıya, o eski formaya. Hani bazen bir koku, bir melodi insanı eski anılarına götürür ya, benim için Beşiktaş’ın renkleri öyleydi. Yıllar geçtikçe evlendim, çocuklarım oldu. Onlara Beşiktaş’ı anlatmaya başladım dedemin anlattığı gibi. “O sadece bir takım değil,” dedim onlara, “Bu bir yürek işidir, bir onur, bir sadakattir.” İlk kez oğlumu maç izlemeye götürdüğümde, onun gözlerindeki heyecanı gördüm. Aynı ateş, aynı sevda, aynı bağlılık… O an anladım ki, bu sevda nesilden nesile geçecek, tıpkı dedemden bana geldiği gibi. Beşiktaşlı olmak, sadece kazanmak değil, kaybettiğinde bile yıkılmamak demek. Zor günlerde yan yana olmak, birlikte acıyı paylaşmak, sevinci katlamak demek. Siyah beyaz renklerin ardında yatan onur ve gururu taşımak demek. Beşiktaşlı olmak, bir hayat dersi almak, bir kültür öğrenmek, bir inanç beslemek demek. Şimdi geriye dönüp baktığımda, her anı ayrı bir hazine gibi saklıyorum kalbimde. Çocukluk günlerindeki heyecan, gençlikteki tutku, yetişkinlikteki vefa… Hepsi Beşiktaş’la anlam buldu. Ve biliyorum ki, bu sevda kolay sönen bir ateş değil. O, her daim canlı kalacak, her nesilde yeniden doğacak. Beşiktaşlı olmak, bir renkten çok daha fazlası. O, hayatın en zor anlarında bile insanı ayakta tutan bir güç. Siyah ve beyazla başlayan bir yolculuk, binlerce renk açtıran bir sevda. Bu sevda kolay kazanılmaz, kolay bırakılmaz. Çünkü Beşiktaş’ta saklıdır yaşam, umut, mücadele ve aşk.

olsun inşallah

BEŞİKTAŞ demek ŞEREFLİ ŞAMPİYON demektir. çocukluğumda BEŞİKTAŞ formasını alabilmek için haftalarca okul harçlığımı biriktirdiğim hatırlıyorum Forma logosunda AY YILDIZ bayrağımızı taşıyan en büyük camia en büyük takımdır BEŞİKTAŞ Ne yazıkki bu formanın gururunun ağırlığının farkında olmayan futbolcular var takımımızda hakkı en çok yenilen takımız ama inanıyorum ki hepsinin üstesinden gelicez çünkü biz milyonlarca güçlü BEŞİKTAŞLIYIZ milyonlarca ORKUN KÖKÇÜ'yüz