Formalar ve Sürpriz Hediyeler Bu Yarışmada!

KALBİMİN EN ORTA YERİNDE BÜYÜK BİR YANGIN VAR ALEVLER İÇİNDE

Beşiktaş sadece futbol değil bir ahlaktır efsane başkanımızın sözü dedem de bana hep bunu söylerdi küçüklüğümde Beşiktaşla ilgili aklımda kalan tek cümle budur

Chelsea gibi dev bütçeli bir takımı, hem de kendi evinde diz çöktürmek, sadece taktikle olmaz; yürek, inanç ve armanın ağırlığı gerekir. İşte o gece Beşiktaş, sadece bir maçı değil, saygıyı kazandı.

1903’te kuruldu kalplerde taht kurdu. Armandaki asalet, yüreğindeki cesaret! Hep var ol her daim zirvede ol 🦅

4 yaşındaki oğlumu bu sene ilk defa stada götüreceğim.. bunun heyecanı paha biçilemez..

Beşiktaş demek öyle pesbembe bir takım tutmak değildir.Beşiktaş bir sevdanın bir Ruhun parçasıdır.O ruh Beşiktaş’ı seven Beşiktaş’ımı za yürekten bağlı olup Kesilip atılamayacak bir Sevdadır.Çünkü Beşiktaşlı bir taraftar sevdiği kızı bile Hangi takımlı olursa olsun onu Beşiktaşlı yapmak için uğraşır.Ve ona onun en büyük sevdasına onu da bağlar.onu maçlara götürür.Beşiktaşın sevincine de üzüntüsüne de ortak olur

Ebediyen varolsun şanlı Beşiktaşımız 🦅❤️

Rafaaa Silvaaaa

Bir Sevda Değil, Bir Yaşam Biçimi: Beşiktaş” Beşiktaş, sadece bir futbol kulübü değil; sokağın ruhu, bir neslin kalp atışı, umutla karışık bir haykırıştır. Siyah ile beyazın, zıtlığından doğan uyum gibi; acının ve sevincin kardeşliğidir Beşiktaş. Maç sonucu ne olursa olsun, tribündeki çocukla, evindeki yaşlı dedeyi aynı duyguda birleştiren görünmez bir bağdır bu.

en büyük Beşiktaş 🦅🦅🦅

Pancu

Beşiktaş, skor değil duruştur. Biz yenildiğimizde bile eğilmeyen başlarız. Forma değil, alın teri giyeriz.

BEŞİKTAŞ... 🦅🦅🦅

Black Eagle Media

"Kara Kartal'ın Gölgesinde 40 Yıl" Kırk yıl… Dile kolay. Çocukluğumun ilk çığlığında, siyah-beyaz bir sevdanın ismi fısıldandı kulağıma: Beşiktaş. O gün bugündür adını her duyduğumda yüreğim titrer. Çünkü Beşiktaş benim için sadece bir futbol kulübü değil; hayata tutunuş biçimim, sevinciyle büyüdüğüm, hüznüyle olgunlaştığım bir yaşam tarzı. Bir kartal gibi bakmayı öğrendim hayata. Yükseği hedeflemeyi, dimdik durmayı, düşsem de yeniden kanatlanmayı… Beşiktaş’ın her maçı bir hayat dersiydi bana. Metin-Ali-Feyyaz üçlüsünün attığı gollerle sevincin ne olduğunu, 2003'teki o efsane 100. yıl şampiyonluğuyla gururun ne demek olduğunu, bazen de son dakika golleriyle yutkunmayı, sabretmeyi öğrendim. Kara Gümrük sokaklarında top koştururken "Ben Metin olacağım!" derdim. Omzuma Beşiktaş bayrağı bağlayıp kendimi Dolmabahçe'ye ait hissederdim. Ne zaman İnönü’nün taş duvarlarına dokunsam, sanki dedemin, babamın ve tüm geçmişimin izlerine dokunuyorum gibi hissederim. Çünkü Beşiktaş, nesilden nesile aktarılan bir mirastır bizde. Yalnızca başarı değil, karakterdir Beşiktaş. Dik duruşun, ezilmeden mücadele etmenin adıdır. Bugün kırk yaşıma bastım ama içimdeki çocuk hâlâ o ilk günkü gibi Beşiktaş diye haykırıyor. Zaman değişse de, stadyumlar yıkılıp yenileri yapılsa da, formalar değişse, oyuncular gelip geçse de değişmeyen tek bir şey var: Kalbimde atan o siyah-beyaz ritim. Beşiktaş, bana mücadeleyi, vefayı, dostluğu, yeri geldiğinde sessizliği ama daima dik duruşu öğretti. Karanlıkta bile yolumu aydınlatan bir meşale oldu. Bu yüzden benim için Beşiktaş, sadece bir takım değil; bir ömür boyu sürecek bir bağlılık yemini, bir karakter, bir kimliktir. Ben Beşiktaş'ı sadece izleyen değil, yaşayanlardanım. Her anında, her golde, her gözyaşında, her tezahüratta vardım. Çünkü ben Beşiktaşlı doğdum, Beşiktaşlı yaşadım ve ömrüm yettiğince bu sevdayla yanacağım.

Katıldım

Gün doğdu...

Yıl: 2005 Yer: Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadyumu Maç: Fenerbahçe - Beşiktaş Dakika: 57 Durum: 2-2 Beşiktaş’ın kalecisi Cordoba kırmızı kart görüyor. Oyuncu değişikliği hakkı dolmuş. Herkes birbirine bakıyor: “Kaleye kim geçecek?” O anda biri elini kaldırıyor. Yedek kulübesi değil… Savunma değil… Bir forvet! PANCU! Teknik direktör Rıza Çalımbay bir an tereddüt ediyor, sonra göz göze geliyorlar. Ve karar veriliyor: Daniel Pancu, Beşiktaş’ın kalecisi oluyor. ⸻ Dakikalar geçiyor… Fenerbahçe bastırıyor. Şutlar geliyor, kornerler artıyor. Ama Pancu eldivenleriyle kartal gibi uçuyor. Ve 89. dakika… Beşiktaş kontra atağa çıkıyor. Ali Güneş topu taşıyor, Nobre’ye aktarıyor. Nobre vuruyor, gol! Beşiktaş 4-3 öne geçiyor. Taraftar çıldırıyor. Maç bitiyor. Beşiktaş kalecisiz başladığı 57. dakikadan sonra, forvet kalecisiyle Kadıköy’de destan yazıyor. ⸻ 🌟 Maç Sonrası Manşetler: 🗞️ “Kale boş değildi, PANCU doluydu.” 🗞️ “Kaleci ruhu, forvet bedeni.” 🗞️ “Bir eldiven, bir efsane: Daniel Pancu.” ⸻ 🎙️ Pancu’nun sözleri: “Ben sadece kaleye geçmedim… Beşiktaş’ın onurunu korudum.” ⸻ 💬 Bugün hâlâ anlatılan hikâye: Vodafone Park’ta çocuklar babalarına sorar: — “Baba, Beşiktaş kalecisiz maçı nasıl kazandı?” Babaları gözleri dolu dolu cevaplar: — “Çünkü o gün kalede bir forvet değil, bir kartal vardı evladım… Adı Pancu’ydu.” ⸻ 🥇 Beşiktaşlılar için Pancu artık bir futbolcu değil, bir deyimdir: “Zor durumda kalırsan, içindeki Pancu’yu çıkar.”

Bu sezonun adil, dürüst ve gercekten avrupa futbol'u izleme zevki vermesi dileğiyle geçmesini diliyoruz tüm Beşiktaşlılar olarak... ben avrupa'dan geldiğim icin pek ümitli değilim benim yazdiklarimi seçilceğini fakat bunu gercekten diliyorum... kanımız burdada siyah beyaz akiyor ve bunu gurbetci olarak daha cok hissediyoruz... hepinizin emeğine yüreğine sağlık SIYAH BEYAZ DEVAM

Güne siyahla başlarız, beyazla bitiririz her savaşı... Çünkü biz Beşiktaş'ız; maziden geleceğe, her adımı efsane yazarız.