Formalar ve Sürpriz Hediyeler Bu Yarışmada!

Beşiktaş efsanesi doğmalı artık gerçek beşiktaşlılar alınmalı

Mesele forma kazanmak değil Beşiktaşlı kardeşlerim mutlu olsun yeter

Beşiktaşımız canımız ciğerimiz, oğlum ile bu sene staddayiz inşallah. sizin vereceğiniz yeni sezon forması ile :)

Bir gün değil her gün Beşiktaş

Zamana yenilmeyen tek masal: Beşiktaş'ın armasında saklıdır.

Uzun uzun ChatGPT'ye yazdirmaya gerek yok.Beşiktaş her Beşiktaşli için olduğu gibi benim içinde bir sevdadir, Türkiye'nin en büyüğüdür.

Ben kazanmasamda olur Besiktasli kardeşlerim mutlu olursa bende mutlu olurum

Beşiktaşlı olmak anlatılmaz yaşanır.

bütün dünya tek camia olsa bu camia Beşiktaş olurdu dünya üzerinde ŞEREFLİ unvanı bulunan tek kulüp besiktastir biz sevinmek için sevmedik ne mutlu Beşiktaşliyim diyene

en büyük beşiktaşş

muhammet murat bağ murattascits3452@gmail.com

Beşiktaş; deniz kokan bir çocukluğun, martı sesleriyle harmanlanmış siyah-beyaz sevdasıdır. Kalbimde taşıdığım sancak gibi, dalgalanır İnönü'den sonsuzluğa.

20 yaşındayım Beşiktaştan başka hiç sevgilim olmadı olmayacak gibi de duruyor

Ölüm ne zaman ve nasıl gelecekse gelsin. Mezarımda Siyah Beyaz güller atılacaksa, mezar taşımda Beşiktaşlıydı yazacaksa, cenazemde Beşiktaş marşı okunacaksa, böyle ölüm, sefa gelsin, hoşgelsin!

Siyah beyazın gölgesinde parladı bir ışık, Rafa Silva, sahada kartalın yeni dişi. Hızınla savrulursun rakiplerin arasında, Her adımın umut, her pasın fırtına. Top sende bir dans, sahada şiir gibi, Golünle yıkar engel, kalpler çarpar deli deli. Beşiktaş’a geldin, sevda kattın her yere, Kalbimizde yerin, hep ölümsüz, hep bereketli.

Beşiktaş’ı Sevmek… Bir semti değil, bir yürek yangınını sevmek gibidir. Beşiktaş’ı sevmek, sadece bir futbol takımını tutmak değildir. Beşiktaş’ı sevmek, gece sessizliğinde kalbinin ortasına çöken o siyah-beyaz hüzündür. Her yenilgide bile vazgeçmemektir, çünkü Beşiktaşlı olmak galipken değil, mağlupken belli olur. Beşiktaş’ı sevmek; ıslak kaldırımların, yağmur altında beklemiş çocukların, bir zamanlar İnönü’nün tribünlerinde babasının omzunda ilk kez "Çarşı" diye bağıran çocuğun hikayesidir. O çocuk büyür, hayatın darbelerini yer ama ne olursa olsun içindeki Beşiktaş sevgisini kaybetmez. Çünkü Beşiktaş, bir takım değil, bir karakterdir. Beşiktaş’ı sevmek; garibanın, direnenin, haksızlığa boyun eğmeyenin yanında olmaktır. Siyahı gece, beyazı umut gibi taşımaktır yüreğinde. Bu sevgi öyle bir sevgidir ki, kupalara değil gözyaşlarına sarılıdır. Sevinç çığlıkları kadar, sessizce dökülen taraftar gözyaşları da bu sevdanın şanındandır. Beşiktaşlı olmak bazen yalnız kalmaktır. Kalabalıklar içinde tek başına haykırmaktır: “Sana ölüm yok Beşiktaş!” Çünkü bilirsin ki, senin sevdan sadece skor tabelalarına sığmaz. O sevda; yoksul mahallelerin duvarlarında, okul çantalarının köşelerinde, siyah-beyaz atkıların sıcaklığında yaşar. Ve belki de en önemlisi… Beşiktaş’ı sevmek, hiçbir karşılık beklemeden sevmektir. Çünkü o, çıkar için değil, yürek için sevilir. Bir ömür değil, bir ömürden fazlası içindir bu sevda. Sonsuzluğa siyah, umuda beyaz yazılırsa… Adı Beşiktaş olur. 🖤🤍

Bir ömre sığmaz Beşiktaş... Çünkü o zaten bir ömrün ta kendisidir.

Neden Beşiktaşlı olduğunu bilmez Beşiktaşlılar. Beşiktaşlı doğulur. Hissettiğiniz bir şey vardır, o sizi kendine çeker. Beşiktaş da öyle çekti. Kimse bana 'Beşiktaş’ı tut' demedi. Ben Beşiktaşlı doğdum!

Karanlıktan aydınlıktan, yalan doğrudan kaçar. Güneş yalnız da olsa etrafa ışık saçar. Üzülme! Doğruların kaderidir yalnızlık. Kargalar sürü ile Kartallar yalnız uçar!

yazdım ama yüklenmiyor 😥