KADIKÖY’E GİDERKEN…

Maçın ilk yarısında Beşiktaş ağırlıklı sağ, ikinci yarıda ise sol kanattan hücumlarını geliştirmeye çalışırken, rakip Çorum maç boyunca özellikle göbekten ve Diomande üzerinden etkili olmaya çalıştı. Önceki maçların aksine Beşiktaş, topa hakim olmada oldukça oyun karakteristiğinin aksine bir görüntü çizerken, aynı şekilde skor anlamında da diğer maçların aksine bir görüntü çizerek bunu fazlasıyla telafi etti diyebiliriz.

Uzun zaman sonra (Immobile) Beşiktaş’lı bir oyuncu, Dusan Vlahovic, hat-trick yapıp, ki bunu halen fiziksel olarak fit olmadan, muhtemel en az 2-3 haftaya daha ihtiyacı varken yapmasıyla, doğal olarak maçın yıldızı payesini almayı fazlasıyla hak etti. Zaten Vlahovic, potansiyel olarak Erling Haaland’tan sonra aktif futbolun en iyi ikinci forveti ve Beşiktaş’ta olmasının nasıl bir şans olduğunu haftalar ilerledikçe hep beraber izleyeceğiz.

Olaitan, özellikle maçın ikinci yarısında ortaya koyduğu enerji ve arzuyu her geçen hafta artan oyun zekasıyla da birleştirince, yenilen ilk golden sonra tribünlerin hafif sessizliğe bürünüp yılların birikimiyle acaba dediği anların çok uzamamasında büyük pay sahibi oldu.

İlk yarıda sadece bir pozisyondaki top kontrolü sakarlığı haricinde, bu maç özelinde ben Agbadou’yu da çok beğendim, soğuk kanlılığı ve fiziksel eziciliğine uzun lig maratonu ve zorlu Avrupa maçlarında özellikle ihtiyaç duyulacağını herkese hatırlattı.

Özellikle, ve neredeyse 7 gollü maçtan sonra dahi altını çizmemiz gereken konuların başında, ilk yarıda rakip ön alan baskısı yaptığında topu çıkarmada zaman zaman yaşanan tıkanıklıklar, Salih’in stoperlerin arasında top aldığında önündeki koca boşluk ve top verecek kimseyi bulamaması, ve tam bu sebeple stoperlerin topu taşımaya veya iletmeye çalışırken yaptıkları hatalar üzerinde çalışılmaya değer gözüktü. Özellikle Djalo’nun bir 5-6 dakikalık sekansı var ki, daha ciddi rakipler karşısında çok daha ciddi sıkıntılar yaratmaya oldukça müsait. Ve ikinci yarıda Çorum yüklenirken 18 önünde kimsenin bir merhaba bile dememesi ve üst üste verilen şut fırsatları, maçı sıkıntıya sokabilecek ilk golün de en önemli sebebiydi. Yenilen ikinci golü ve bu tip gollerin hepsini ben kaleciye yazarım, altı pasa özellikle dikine gelen bu toplara kalecilerin hata da yapsa mutlaka çıkması gerekir, bu da ilk hatasını yapan Nübel’in nazar boncuğu olsun.

Trossard fiziksel olarak geçen haftalara göre daha iyi ama halen fit olarak gözükmese de, ben oyuncunun beden dilinde bir olumsuzluk ve belli belirsiz bir isteksizlik görüyorum, sanki genel bir mutsuzluğu ve sıkıntısı var. Maç içinde zaman zaman gösterdiği kalitesinin çok ötesinde bir oyuncu, ve umarım bu görüntü sadece ve halen uyum sürecinin bir parçasıdır.

Tüm bunların ötesinde, elbette bu takım halen yapılanma sürecinde, hem bireysel performans hem de oyun olarak haftalar geçtikçe daha iyi hale gelecektir. Zaten önümüzdeki hafta bu sezonun en referans ve ciddi sınavına Kadıköy’de çıkacak takımın, elbette kazanması sezonun geri kalanı açısından müthiş bir özgüven ve matematiksel bir avantaj sağlayacak olsa da, skor ne olursa olsun bakmamız gereken kısmı öncelikle oyun gücü ve oyuncuların üst düzey rakipleri karşısındaki bireysel performansları olacaktır.