KORİDOR

    Fenerbahçe’nin ardından Galatasaray’ın da kupada saf dışı kalmasıyla beraber Beşiktaş, kupa zaferi için kollarını sıvadı. Şu saatten sonra amasız fakatsız kupanın favorisi konumuna geçen Beşiktaş’ta gözler oynanacak olan çeyrek final maçında.
    Zannediyorum ki kimse hem Fenerbahçe hem de Galatasaray’ın aynı turda sürpriz şekilde eleneceğine pek ihtimal vermiyordu. Öyle ki turu geçmemiz halinde Fenerbahçe maçını oynayacağımız ve onu da aşmamız durumunda finalde Galatasaray maçına çıkacağımız şeklinde uzun bir senaryo çizenler bile olmuştu. Lakin futbolun cilvesi işte…
    Hiçbir 90 dakika oynanmadan kazanılamaz. Bugün eğer Fenerbahçe ve Galatasaray mağlubiyetlerine sevinmek istiyorsak önce Alanyaspor karşılaşmasını geçmek gerekir. Turu geçmeye kesin gözle bakmak çok büyük bir hata olur. En ufak bir ciddiyetsizliğin kabul edilemeyeceği, sahaya çıkan her futbolcunun koşmadık yer bırakmayacağı ve yarı final biletini söküp alacağı bir maç olmak zorunda. Böylesine açılan bir koridorda yürümek artık zor olmamalı.
    Kadro tercihi elbette teknik ekibin elinde olacaktır fakat üç aşağı beş yukarı sahada olacak olan isimleri bilmekteyiz. Bu konuda da hem endişe hem de temenniler taşımaktayız. Son haftalardaki formsuz Beşiktaş’ı düşünecek olursak endişelerin ağır bastığını da görüyoruz ancak bazen gerçekten de tarih tekerrürlerden ibaret olabiliyor. 2023-2024 sezonunu hatırlayalım. Tarihinin en kötü sezonlarından birini geçiren Beşiktaş’ta sadece formanın ağırlığı bile sahaya çıkıp 2 kupa almaya yetmişti. Beşiktaş’ın kadro kalitesi anlamında zaafları olduğunu biliyoruz lakin Beşiktaş forması her yerde Beşiktaş formasıdır. 
    Kıymetli okurlarım; savaşmadan zafer kazanılmaz, inanmadan sahaya çıkılmaz. Ben şu dakikadan itibaren oynanacak olan karşılaşmanın sonuna kadar sahada kimlerin olacağı ile ilgilenmeyeceğim ve herkesi de buna davet edeceğim. Kimin sahada olduğunun değil, sahaya çıkanın ne oynadığının öneminin olduğu bir sürece girdik.
    Tarih, her zaman altın tepside böyle fırsatlar sunmaz. Tüm moral üstünlüğünü kaybettiğimiz ve mental açıdan darmadağın olduğumuz şu son beş sezonda ikinci kez Türkiye Kupası’na bu denli yakınız. Kupayı almanın vereceği psikolojik üstünlüğün kıymetini bilmeli ve eğer gelecek sezon için başarı istiyorsak her şeyimizle buraya odaklanmalıyız. Rakibi hafife alma gafletine düşmeden, kavsamadan, tahriklere kapılmadan sahada olup her şeyimizle mücadele etmeliyiz.
    Ben şahsi olarak hiçbir yenilgi senaryosunun bahanesini kabul etmiyorum. Eğer sahadaki forma siyah beyazsa sahaya çıkar ve o maçı alırsın. Daha önce de söylediğimiz üzere bu maç artık ölüm kalım maçı. Bu artık var olup olmama maçı. Bu artık masada kalıp kalmama maçı. 
    Beşiktaş’ın otoritesinin savunulmasındaki son kale olarak gördüğüm bu tarihi fırsat, savaşarak Beşiktaş tarihine geçmeli ve bu kara kader artık şeytanın bacağını kırmalı.
    Öyleyse bizler sloganımızı yazalım ve gerisini Kara Kartal’a bırakalım:
Ya kartal başa ya kuzgun leşe!